آرى در ازناى شب را از چشم دردمندان بايد پرسيد ترا كه ديده ز خواب خمار باز نيايد * رياضت من شب تا سحر نشسته چه دانى از سر وچكل چه كوئى آنرا * گز سرويش پا بگل نيست از دل گفتن ترا چه حاصل * با آنكس كه أهل دل نيست حديث عشق نداند كسى كه در همه عمر * بسر نكوفته باشد در سرايى را « 1 »

--> ( 1 ) بيت اوّل وچهارم از غزليّات شيخ سعدى ، ودو بيت وسط از خود اين حقير است .